جمعه ۲۹ شهریور ۱۳۹۸ -
- 20 Sep 2019
19 محرم 1441 آخرین به روز رسانی : ساعت ۱۴:۱۷ به وقت ایران
جنبش راه سبز - جرس
توقیف مردم امروز؛ تیغ اقتدارگرایان کند نشده است
جرس: تنها کمتر از یک ماه از انتشار روزنامه مردم امروز به سردبیری محمد قوچانی و مدیرمسوولی احمد ستاری نگذشته بود که پس از انتشار تصویری از جرج کلونی، بازیگر، فیلمساز و تهیه کننده امریکایی در مراسم گلدن گلوب با تیتر «من هم شارلی هستم» در صفحه نخست شماره ۲۴ دی ماه این روزنامه، شعبه دو دادگاه فرهنگ و رسانه، حکم به توقیف آن صادرکرد.  

تارنمای تسنیم نیز روز ۲۷ دی ماه سال جاری به نقل از محمدقوچانی نوشت که توقیف این روزنامه با پوشش اخبار مربوط به مجله شارلی ابدو ارتباط داشته است.


بسیاری از جریانات محافظه کار و اقتدارگرا در ایران بکاربردن شعار «من شارلی هستم» را برنمی تابند شعاری که برای ابراز همبستگی و همدردی با قربانیان حملات فرانسه به کار می‌رفت.
پیش از این، تعدادی از نمایندگان مجلس شورای اسلامی خواستار برخورد وزارت ارشاد با این روزنامه شده بودند.


از جمله حسین نجابت، نماینده تهران در مجلس دراین زمینه به خبرگزاری فارس گفته است: «بی‌شک نمی‌توان اقدام روزنامه مردم امروز را به حساب قصور یا بی‌تجربگی دست اندرکاران آن گذاشت زیرا همه آنان روزنامه نگراران باسابقه هستند.»


همچنین، زهره طبیب‌زاده، نماینده تهران در مجلس در گفتگو با خبرگزاری فارس از علی جنتی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی خواسته بود با روزنامه مردم امروز «برخورد قاطع کند» و گرنه استیضاح می‌شود.
پیش‌تر، مجتبی رحماندوست، عضو کمیسیون مجلس، وزارت ارشاد را به «برخورد دوگانه با رسانه‌ها» و مدارا با روزنامه مردم مردم امروز متهم کرده بود.


هرچند مرضیه افخم، احمد خاتمی و حسن روحانی و برخی از مقام‌های ایرانی در سخنانی حمله تروریستی به کارکنان مجله شارلی ابدو را محکوم کرده‌اند با این وجود بسیاری از گروه‌ها و شخصت‌های تندرو و نزدیک به حاکمیت نظیر روزنامه کیهان و هفته نامه یالثارات از انتشار کاریکاتورهای پیامبر اسلام در این مجله انتقاد کرده و حتی از کشته شدن کارکنان نشریه شارلی ابدو نیز استقبال کرده‌اند.


هم زمان با توقیف روزنامه مردم امروز بهنوش بختیاری، بازیگر فیلم‌ها و سریال‌های طنز تلوزیون و سینمای ایران در صفحه اینستاگرام خود نوشت: «پانزده روز دیگه برای اولین بار، مجله‌ای به سردبیری این حقیر روی دکه هاست. اسمشو نمی‌گم یهویی بشه، خواهرزاده و همکارای مجله، علی لاجورد، دبیر عکس مونم عکس گرفت. امیدوارم خوب عمل کنیم.... بی‌حاشیه و باب دل مردم خوبمون.... تنها نمی‌ذاری بهنوش و.. مواظب خودتون باشید. عشقولیا....»


سحرخیز در واکنش به برخورد برخی از روزنامه نگاران در مورد ورود افراد جدید به فضای مطبوعات می‌گوید: «چنانچه هنرپیشه‌ای بتواند یک نشریه تخصصی داشته باشد حتی عمومی باید از این موضوع استقبال کنیم. این نکته در خور توجه است که یک فاصله زمانی دست کم چند ماهه بین صدور مجوز یک نشریه تا زمان انتشار وجود دارد زیرا باید مقدمات مالی، حرفه‌ای و فنی بسیاری فراهم آید تا یک نشریه متولد شود.»
این فعال مطبوعاتی، هم زمانی صدور مجوز نشریه خانم بهنوش بختیاری با توقیف روزنامه مردم امروز تنها را یک اتفاق می‌داند و می‌گوید: «ما اهالی مطبوعات بهتر است از حضور هر قشری از جامعه در این حیطه استقبال کنیم و به جابه جایی‌های فرهنگی در این حیطه اهمیت دهیم.‌‌ همان طور که ده نمکی به فعالیت سینمایی می‌پردازد عکس این جریان هم طبیعی ست و نباید حرف و حدیث‌هایی در پی داشته باشد. اگر فردی چون خانم بختیاری بتواند یک نشریه با رویکرد طنز به بازار مطبوعات وارد کند یا حتی یک نشریه تخصصی هنری و سینمایی باید فارغ از طبع و سلیقه‌مان به وی بگوییم خوش آمدی صفا آوردی.


به گفته سحرخیز، با این رویکرد روزنامه نگاران ایران اصولًاً باید از هر گونه بسط و توسعه فضای مطبوعاتی به ویژه در نشریات حرفه‌ای استقبال کنند به ویژه حالا که حاکمیت در پی محدودیت است و بستن فضا، خود ما نباید دیگران را از حضور در این عرصه منع کنیم.‌‌ همان طور که ورزشکاران و جامعه پزشکان و هنرمندان هر کدام نشریات تخصصی خود را دارند و حتی عمومی نباید در این رابطه اعمال تنگ نظری کنیم حتی اگر جایی کاری از دستمان بربیاید باید برای توسعه فرهنگی کشور است و به نفع تمام اقشار جامعه.

جریان مقابل میدان مین وسیعی ایجاد کرده


عیسی سحرخیر، روزنامه نگار ساکن تهران در گفتگو با جرس معتقد است: «در رابطه با توقیف روزنامه مردم امروز اینکه برخی طرح موضوع می‌کنند که خطایی صورت گرفته و به عبارتی خواسته و ناخواسته با جریان تمامیت خواه و تندرو همراه می‌شوند باید گفت جریان مقابل میدان مین وسیعی ایجاد کرده که در هر نقطه مواد منفجره کار گذاشته است از این رو کار بسیار سخت است به گونه‌ای که اکر در گذشته با پاشنه بر روی این میدان قدم می‌گذاشتیم اکنون ظرافت کار یک بالرین و ورود با نوک پنجه پا در این عرصه لازم است. اما باز هم هیچ تضمینی وجود ندارد که شاهد انفجار ناگهانی نخواهیم بود.»


وی معتقد است: «دوستان باید توجه داشته باشند که تعداد بالای مین‌های کارگذاشته شده احتمال وقوع انفجار را بالا می‌برد حتی اگر احتیاط‌های لازم هم به عمل آمده باشد. از این رو به جای زبان به انتقاد گشودن باید فکری به حال روزنامه نگارانی کرد که باز بیکار شده‌اند و آن گروهی که پس از جریان خواه ناخواه این حرفه را کنار می‌گذارند و خانه نشین می‌شوند یا راهی خارج و...»


پیش از این ماشاالله شمس الواعظین اصطلاح «راه رفتن در میدان مین» را برای فعالیت روزنامه نگاری در ایران بکار برده بود.


باتوجه به این نکته سحرخیز در رابطه با توقیف روزنامه مردم امروز معتقد است که هرچند مدیرمسوول، سردبیر و تیم وسیع حرفه‌ای این روزنامه همه از افراد کارکشته بوده‌اند اما چون اقدام حاکمیت ماهیتی سیاسی داشته است در هر صورت امکان وقوع این رویداد محتمل بوده است.‌‌ همان گونه که پیش از انتشارنیز برخی از دوستان به آقایان ستاری و قوچانی تذکر داده بودند که جریان اقتدارگرا حضور آنان را تحمل نخواهد کرد از این رو در رابطه با موضوع توقیف روزنامه مردم امروز باید بگویم که جریان مقابل منتظر بهانه بود و کوچک‌ترین لغزش تا حکم اعدام نشریه دیگری را صادر کند.


به گفته این فعال مطبوعاتی، فضای سنگین ایجاد شده از سوی اقتدارگرایان و باند حسین شریعتمداری در فضای رسانه‌ای کشور به گونه بود که متاسفانه شاهد همراهی دولت روحانی با این جریان بودیم.
روزنامه کیهان به مدیرمسوولی حسین شریعتمداری، در تیتر نخست ۲۵ دی ماه خود به روزنامه مردم امروز حمله کرد و کشته شدگان نشریه شارلی ابدو را «مهدورالدم» دانست.


کیهان در ادامه حمایت تلویحی خود از حمله به دفتر مجله شارلی ابدو نوشت: «مشخص نیست به چه علت روزنامه مردم امروز به سردبیری یک مجرم سابقه دار در فتنه ۸۸ در حمایت از توهین کنندگان به پیامبر اسلام تیتر زده است؟»


سحرخیز در ادامه توضیح می‌دهد که به این دلیل است که هم زمان با توقیف روزنامه در هیات نظارت بر مطبوعات نیز پروانه فعالیت این نشریه لغو و باطل می‌شود. این درحالی ست که افرادی مثل خانم فاطمه آلیا که نه این روزنامه را برمی تابد و نه دل خوشی از روزنامه نگاران حامی دولت دارند، تعطیل کردن نشریه و بیکار ساختن روزنامه نگاران را تایید نمی‌کنند و می‌گویند باید اجازه داد که دیگر اعضای روزنامه آن را بدون مدیر مسوول و سردبیر پیشین منتشر کنند.


به گفته این روزنامه نگار ممنوع الکار، درهرحال، ماجرا عمیق‌تر از زدن یک تیتر یا بکاربردن یک عکس در صفحه نخست است. در حقیقت با توجه به در پیش بودن انتخابات مجلس، جریان اقتدارگرا از بهبود فضای فرهنگی و حتی سیاسی جامعه واهمه دارد و از گشایش فضا جلوگیری می‌کند.


این فعال سیاسی معتقد است: «آن‌ها در عمل نگاهی به گذشته انداخته‌اند و نگرانند که همانگونه که از دل مجلس پنجم محافظه کار، مجلس ششم بیرون آمد که در اختیار اصلاح طلبان بود باز از دل مجلس نهم مجلس تحت حاکمیت اعتدال گرایان ظاهر شود. دغدغه آن‌ها این است که چون آن زمان روزنامه نگاران و اهالی مطبوعات به صورت گسترده مردم را تشویق و ترغیب کردند که پای صندوق‌های رای بروند و به جریان سیاسی مقابل آن‌ها رای بدهند و شکست سنگین دیگری را پس از انتخابات ریاست جمهوری سال ۹۲ در کارنامه خود ببینند.»


توقیف‌ها و احضارهای پی درپی در این سال‌ها همواره گریبان مدیران رسانه‌ها و روزنامه نگاران ایرانی را گرفته است.


به این دلیل است که از دیدگاه سحرخیز، جریان اقتدارگرا، راهبرد توقیف و تعطیلی مطبوعات اصلاح طلب و تحول خواه را در راس برنامه‌های خود قرار داده‌اند حال اگر بهانه‌ای هم به دست نیاید به گونه‌ای دیگر عمل خواهند کرد که ملت را از خواندن روزنامه‌های آزاد و مستقل محروم کنند از این رو در حال حاضر جریان اقتدارگرا نگران تکرار سناریو پیشین است. برهمین اساس است که یک سال و نیم مانده به انتخابات مجلس دهم تیغ به دست گرفته تا مانع گسترش فضای مطبوعاتی و سیاسی و افزایش آگاهی‌های سیاسی و اجتماعی کشور و مردم شود.وی در پاسخ افرادی که معتقدند خطای صورت گرفته از سوی تیم این روزنامه باعث توقیف و بسته شدن آن شد این پرسش را مطرح کرد که آیا در عرصه های فرهنگی کشور به عنوان مثال موسیقی اشتباهی صورت گرفته که کنسرت ها را برهم می زنند؟ آیا فلان خواننده که آهنگ ها و ترانه هایش قبلا مورد تایید وزارت ارشاد قرار گرفته از اجرای برنامه در مقابل مردم منع می شود خطایی مرتکب شده یا توهینی انجام است؟همین طور در حوزه کتاب، نشر، تئاتر و سینما هم همین دور تکرار شده است، جلوی اجرای تئاتر را می گیرند و مانع از اکران فیلم هایی می شوند که پیش تر مجوز نمایش برایشان صادر شده است.


سحرخیر در ادامه معتقد است که جریان اقتدارگرا در این فضا هرگونه بسط و توسعه فضای فرهنگی را برنمی تابد و در چنین شرایطی منتظر کوچکترین خطا از مطبوعات فعال است.مگر نه این است که موارد بسیاری داشته‌ایم که نشریات از جانب دادستانی توقیف شده اند بعد که دادگاه تشکیل شد حکم برائت آنها صادر شده است. روزنامه‌هایی نظیر نشاط و هم میهن که حتی پس از آن که وزارت ارشاد در ابتدای فعالیت خود در دولت روحانی اجازه انتشار این نشریات را صادر کرد قوه قضاییه وارد شد و مانع این کار شد و یا روزنامه هایی نظیر آسمان و روزان را توقیف کرد.


در آخرین مورد حتی نشریه هفته نامه صبح به مدیر مسوولی علی صالح آبادی، نماینده پیشین مجلس که به روزنامه تبدیل شده بود و می رفت که با وضعیت جدید روی دکه ها ظاهر شود بی سروصدا بسته شد.


روزنامه آسمان در حالی که شش روز از انتشار آن می گذشت یکم اسفندماه ۱۳۹۲ به دلیل انتشار مطلبی در شماره چهارم خود درباره حکم قصاص ازسوی شعبه 11 دادسرای رسانه توقیف شد.


وی از افرادی که از روزنامه مردم امروز انتقاد کرده اند این سوال را می‌پرسد که آنها چرا در مقابل توهین‌های درج شده در رسانه های اقتدارگرا سکوت کرده اند؟ نمونه‌اش هم آنچه که در مصاحبه با محمد خامنه‌ای علیه بنیانگذار انقلاب مطرح شد و نامه نگاری های پس از آن.
سحرخیر در ادامه تاکید می کند که به هیچ وجه موافق توقیف چنین نشریاتی نیست.


در سال های اخیر کمتر روزنامه نگار ایرانی بوده است که در نشریات و روزنامه های منتقد حاکمیت کار نکرده باشد و طعم تلخ توقیف و بیکاری را نچشیده باشد.بیشتر این افراد به دلیل سوابق فعالیت در رسانه های منتقد حکومت، امکان اشتغال مجدد ندارند. در حال حاضر مساله بیکاری روزنامه نگاران یک فشار سیاسی بر فعالان رسانه ای منتقد در ایران است. 

ارسال به :