یکشنبه ۱۷ آذر ۱۳۹۸ -
- 08 Dec 2019
10 ربيع الثاني 1441 آخرین به روز رسانی : ساعت ۱۴:۱۷ به وقت ایران
جنبش راه سبز - جرس
حکم محمدرضا رحیمی؛ افسانه‌ی پاکدستی دولت احمدی‌نژاد
جرس: سرانجام حکم پرونده محمدرضا رحیمی معاون اول محمود احمدی‌نژاد صادر شد و او حالا باید ۵ سال و ۹۱ روز حبس را تحمل کند٬ ۲ میلیارد و ۸۰۰ میلیون تومان پول بیت‌المال را برگرداند و یک میلیارد‌تومان جزای نقدی بپردازد. 

صدور این حکم سند دیگری از فساد‌ در بالاترین لایه‌های مدیریتی دولت احمدی‌نژاد است. همان دولتی که آقای خامنه‌ای رهبر جمهوری اسلامی در مدت ۸ سال به طور کامل از آن حمایت می‌کرد.

مفسدی در جایگاه مبارزه با فساد!

پرونده فساد محمدرضا رحیمی مربوط به نفش وی در اختلاس از شرکت بیمه ایران و سوء استفاده‌های ارزی است. نام او نخستین بار در سال ۱۳۸۸ مطرح شد و « صادق لاریجانی » رییس قوه قضاییه در اسفندماه آن سال خبر از وجود یک « باند فساد اقتصادی » داد که اعضای آن با « جعل اسناد قضایی و دولتی » موفق شده بودند میلیاردها تومان به دست بیاورند. محمدرضا رحیمی در آن زمان به واسطه مصونیتی که از ناحیه معاون اولی احمدی‌نژاد به دست آورده بود نه تنها در معرض محاکمه قرار نگرفت بلکه حتی از سوی احمدی‌نژاد به سمت ریاست « ستاد مبارزه با مفساد اقتصادی » برگزیده شد. انتصاب او به این سمت یک دهن کجی آشکار به قوه قضاییه و سایر کسانی بود که بر نقش رحیمی به عنوان یک متهم به فساد اقتصادی تاکید می‌کردند. احمدی‌نژاد که مدعی بود دولتش‌ پاکدست‌ترین دولت تاریخ ایران بوده است با حمایت از چهره‌ای مانند رحیمی عملا یک مفسد اقتصادی را به بالاترین درجات تصمیم‌گیری اداری نشاند و دست وی را برای پیشبرد فعالیت‌هایش بازتر کرد. رحیمی به واسطه برخورداری از این حمایت‌ها چنان نسبت به جایگاه خود مطمئن بود که در اردیبهشت سال ۱۳۸۹ گفت اگر اتهام‌هایی که درباره‌اش طرح شده در دادگاه ثابت شود حاضر است که دست خود را قطع کند. او تصور نمی‌کرد که چرخش‌های سیاسی به اندازه‌ای باشد که دولت احمدی‌نژاد را علیرغم همه مصائبی که برای تثبیت‌اش ایجاد شده بود در مقابل قوه قضاییه و بخش عمده‌ای از نمانیدگان مجلس قرار دهد. تصور برخی از تحلیل‌گران سیاسی بر این است که پیگیری جدی قضایی در پرونده رحیمی و دیگر چهره‌های ارشد دولت دهم مانند سعید مرتضوی حاصل تقابلی است که احمدی‌نژاد در سالهای پایانی‌ ریاست‌اش با قوه قضاییه و مجلس پیدا کرد. تقابلی که در ۱۵ بهمن ۱۳۹۱ به صحن علنی مجلس کشیده شد و اصولگرایان از ان به عنوان « یکشنبه سیاه » یاد می‌کنند.

 

حمایت تا آخرین روز


حکم صادر شده برای محمدرضا رحیمی شاید ناشی از جنگ قدرت باشد ولی در عین حال بطلان تمام ادعاهای احمدی‌نژاد و حامیان مهم او در ساخت سیاسی ایران برای ارايه جلوه‌ای ساده زیست از این دولت است. احمدی‌نژاد از زمان روی کار آمدن در سال ۱۳۸۴ بارها رقیبان سیاسی‌اش را متهم به فساد اقتصادی کرد و آن را مانند حربه‌ای برای از میدان به در کردن رقبا مورد استفاده قرار داد. رویه‌ای که در رقابت‌های انتخاباتی سال ۱۳۸۸ هم تکرار شد و وی با ادبیات خاص‌اش یعنی « بگم بگم»‌های تهدید‌امیز در صدد غلبه بر رقیبان برآمد. حمایت‌های موثر و تعیین‌کننده آقای خامنه‌ای رهبر جمهوری‌ اسلامی به احمدی‌نژاد جسارت بیشتری بخشید و مصونیت‌ وی را دو چندان کرد. او حتی در ۲۳ تیر ماه سال گذشته زمانی که پرونده‌های فساد دولت احمدی‌نژاد آشکار شده بود نیز از حمایت خود دست برنداشت و در دیداری با اعضای کابینه دولت دهم گفت: « اين دولت بحمدالله توانست شعارهاى انقلاب را سر دست بگيرد و به آنها افتخار كند و آنها را در جامعه مطرح كند.» او همچنین گفت که در این دوره «همه فهمیدند رئيس جمهور محترم و همكارانشان در دولت حجم كارشان بسيار بالا و پرشتاب نسبت به همه‌ى دوره‌هاى ديگر بود و هست.»

آنها که قبلا هشدار داده بودند

 

حالا کسانی که به بازگشت دوباره احمدی نژاد دل‌خوش کرده‌اند شاید به این نتیجه برسند که او حتی با وجود حامیان قدرتمند‌ش به دلیل افشای پرونده‌های متعدد فساد٬ توان بازگشت به عرصه سیاسی را ندارد. موضوع به مراتب مهم‌تر اما وضعیت کسانی است که پیشتر نسبت به فساد در دولت احمدی‌نزاد هشدار داده بودند و با قهر و غضب دستگاه قضایی روبرو شده بودند. گروهی از روزنامه‌نگاران و فعالان سیاسی بابت آن که احمدی‌نژاد و دولتش را فاسد می‌دانستند در دادگاه‌های سال ۱۳۸۸ به بعد تحت محاکمه و پیگیر قانونی قرار گرفتند و حکم‌های سنگین برایشان صادر شد. مهدی افشارنیک روزنامه‌نگار ساکن تهران در پستی عمومی در صفحه فیس‌بوک خود با اشاره به این وضعیت نوشته است: « وقتی رحیمی به خاطر فساد در دوران ریاستش بر دیوان محاسبات محکوم می‌شود چه معنایی دارد؟ یعنی اینکه نفر دوم دولتی که پاک‌ترین دولت تاریخ بود، یک مجرم اقتصادی بوده است. یعنی اینکه تماما در این سال‌ها، ستاد مبارزه با مفاسد اقتصادی توسط یک مجرم اقتصادی اداره شد، و آنکه هر آنچه مثلابهمن احمدی امویی در خصوص فساد دولت احمدی‌نژاد نوشت راست بوده و بهمن معلوم نیست برای چی به خاطر حرف راست ۵سال در زندان ماند. و بقیه نیز به همین سیاق. یعنی اینکه یک مجرم اقتصادی در بسیاری از مطالب محرمانه و سری کشور صاحب گوش و نظر بوده است و حتما در بسیاری هم مدخلیتی داشته است.»
 

ارسال به :