شنبه ۰۵ فروردین ۱۳۹۶ -
- 25 Mar 2017
26 جمادى الثانية 1438 آخرین به روز رسانی : ساعت ۱۸:۱۷ به وقت ایران
جنبش راه سبز - جرس
شریفه شهاب: زنان منطقه باید صدای یکدیگر شوند
شریفه شهاب: زنان منطقه باید صدای یکدیگر شوند
جرس: روز جهانی زن به عنوان روز تاریخی همبستگی زنان سراسر جهان در نیل به تساوی حقوق با مردان و رفع تبعیض در تاریخ کشورهای جهان به ثبت رسیده است. 

  اگرچه زنان در کشورهای اروپایی روند سریعتری را نسبت به تغییرات و تحولات اساسی در قوانین ضد زن توانستند طی کنند، اما در ایران و کشورهای همجوار تغییر قوانین و تغییر نگرش‌های مردسالار با چالش‌های جدی روبرو بوده است.


شریفه شهاب، عضو کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان این امر را ناشی از عدم حمایت حکومت ازجایگاه وحضور زن در جامعه دانسته و از حمایت‌های حکومتی تنها درحد شعار وعملی بسیار ناچیز یاد می‌کند.


اگرچه تغییر موقعیت و جایگاه زنان در کشور ایران و افغانستان به رغم افت و خیزهای فراوان تا دست یابی به قوانین برابر فاصله زیادی دارد اما زنان این دو کشور با تلاش‌ها و پرداخت هزینه‌ها توانسته‌اند تغییرات شگرفی را در تغییر نگرش و باورهای جامعه خود ایجاد کنند.


چالش‌های امنیتی، رشد خشونت علیه زنان، عدم حمایت حکومت از مطالبات به حق زنان درد مشترک زنان کشورهای منطقه است که به باور خانم شهاب به اشکال مختلف در دو جامعه ایران و افغانستان در حال بروز است. او معتقد است که زنان زمانی به خواسته‌هایخود خواهند رسید که هماهنگی‌هایی در سطح منطقه به خصوص بین زنان ایران وافغانستان صورت گیرد و تبادل افکار برای رفع کلیه خشونت‌ها بصورت منسجم تَر سازماندهی شود.


متن کوتاه گفتگوی «جرس» با شریفه شهاب، رییس اتحادیۀ ملی زنان شاغل افغانستان و عضو کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان به مناسبت روز جهانی زن را بخوانید:

خانم شهاب، به نظر شما چه عواملی مانع از تغییر و تحول در نگرش‌های مردسالارانه نسبت به زنان است و علت آن چیست؟

متاسفانه آداب و رسوم ناپسند جامعه مردسالاری و بنیاد گرایی و زن ستیزی به عناوین مختلف موقعیت زنان را زیر سوال قرار داده است و مانع از این تغییر شده است. علت آن این است که حمایت حکومت ازجایگاه وحضور زن در جامعه فقط درحد شعار وعملی بسیار ناچیز بوده است. نگاه‌ها به زنان متفاوت و مردسالارانه است، از همین رو وضعیت اجتماعی که ریشه در سنت و فرهنگ یک جامعه دارد به آهستگی و پایدار باید تغییر کند و این بستر حقوقی برای بهبود وضعیت زنان وجود دارد.


کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان در رابطه به کاهش خشونت علیه زنان تاکنون چه اقداماتی انجام داده است؟


کمیسیون یگانه مرجع و نهاد موفقی بوده است که در طی این مدت توانسته از طریق نظارت و تطبیق قانون و همچنین با آوردن فشارهای قانونی بر ارگانهای دولتی تا حدودی مانع نقض‌های صریح حقوق بشری در تمامی عرصه‌ها و همینطور در مورد زنان شود.


زنان ایران و افغانستان چه اقدامات مشترکی علیه قوانین ضد زن می‌توانند انجام دهند؟


زنان افغانستان وایران می‌توانند برای رسیدن به اهداف مشترکشان که حقوق حقه آنهاست به طور مشترک فعالیت کنند. چون درد و مطالبات آن‌ها در کل یکی است و فقط شیوه خشونت‌ها در دو جامعه متفاوت است که به اشکال مختلف در جامعه بروز می‌کند. اگر هماهنگی‌هایی در سطح منطقه به خصوص بین زنان ایران وافغانستان صورت بگیرد و تبادل افکار برای رفع کلیه خشونت‌ها به صورت منسجم تَر سازماندهی شود طبعا تاثیر بهتری برجای خواهد گذاشت.


چه راهکارهایی را برای بهبود وضعیت زنان در عرصه جهانی پیشنهاد می‌دهید؟


متاسفانه توجه جامعه جهانی به وضعیت زنان کمرنگ‌تر به نظر می‌رسد. اتحاد وهمبستگی زنان در سطح کشورهای همجوار افغانستان در چنین شرایط و تحولاتی یک نیاز مبرم شمرده می‌شود که نباید به فراموشی سپرده شود. همچنین، ایجاد اتحادیه‌ها وسازمان‌ها در سطح منطقه مؤثر خواهد بود زیرا زمانی که نظرات و دیدگاههای زنان جمع آوری و مشترک شود، مشکلات دسته بندی خواهد شد و راه حل‌ها نیز نظر به درجات شدت آن جستجو می‌شود. در هر حال با توجه به زبان و زمینه‌های فرهنگی مشترک می‌توانیم با کمک و تبادل تجربیات به راه حل‌های مشترکی برسیم.


شما سمت‌های زیادی در حوزه زنان داشتید آیا به خاطر این فعالیت‌ها و تلاش‌ها مورد تهدید هم قرار گرفته‌اید؟


در جریان انجام ماموریت‌هایم بیش از ده‌ها بار تهدید شدم. حتی خانه‌ام به آتش کشیده شد. فرزندانم تهدید شدند.‌گاه مجبور شدم محلم را ترک کنم و مخفی شوم.


به واسطه این فشار‌ها و تهدید‌ها هیچگاه در مسیری که برای رسیدن به آزادی زنان طی می‌کنید تردیدی به خود راه دادید؟


نخیر، این مشکلات همیشه وجود داشته اما مهم این است که زنان درهرجای دنیا که باشند باید صدای همدیگر بوده و برای درد مشترکی که دارند صدا و فریاد یکدیگر شوند. در حالی که آمار بلند قتل‌های زنان درافغانستان درسال گذشته بسیار نگران کننده است اما متاسفانه هیچ نهادی نه در سطح منطقه، ونه درسطح جهانی این مسئله را مورد توجه قرار نمی‌دهند. زنان افغانستان در شرایط کنونی در وضعیت نابسامانی بسر می‌برند و با وجود اینکه کشور در حساس‌ترین مراحل گذار و بحران سیاسی که هنوز پایانش پیدا نیست بسر می‌برد، اما زنان درین وادی پر پیچ وخم باید راه‌شان را مشخص سازند. این گام‌ها باید به دقت برداشته شود و فرصت‌ها را نباید از دست داد تا به این ترتیب زنان بتوانند در آینده‌ای نزدیک به جایگاه واقعی خود در عرصه تصمیم گیری دست یابند.

ارسال به :


نظرات
ارسال نظر
مشخصات فردی من را به خاطر داشته باش

*نظرات حاوی کلمات و عبارات رکیک و غیر اخلاقی و همچنین توهین و افترا منتشر نخواهد شد .
**از نوشتن نظر خود به صورت فینگلیش خودداری نمایید.
***از اینجا فینگلیش را به فارسی تبدیل کنید.