دوشنبه ۲۷ دی ۱۳۹۵ -
- 16 Jan 2017
17 ربيع الثاني 1438 آخرین به روز رسانی : ساعت ۱۸:۱۷ به وقت ایران
جنبش راه سبز - جرس
به بهانه هشت مارس
اگر نیازها شناسایی نشوند و تحقق نیابند، نسل دختران جوان معطل مسوولین رسمی کشور نخواهند ماند. 


زنان در ایران هرچند خود منبع قدرت اند ولی از مزایای مختلف قدرت سیاسی، اقتصادی، اطلاعاتی و منزلتی بی بهره اند. حوزه زنان نه فقط یکی از عرصه های کسب قدرت برای دیگران است، از آن جهت که هر کسی توجه اکثریت این قشر از جامعه را با رای و نظر خود همراه کرد، بر کرسی قدرت سوار است، بلکه یکی از حوزه های اصلی قدرت نمایی گروه های مختلف سیاسی اجتماعی است. تفاوت آهنگ و گفتار گروههای سیاسی را بیش از هر حوزه ای در مسایل زنان می توان دریافت. روشنفکری یا تنگ نظری های چهره ها یا مردم عادی در مناسبات روزمره شان هم نوعا در نوع نگرش شان به موضوع زن تجلی پیدا می کند. البته ناگفته نماند که در کشور ما تفاوت ها نوعا محدود در حوزه سخن و حرف باقی می ماند و به مرحله عمل چندان توسعه و تسری نمی یابد.


برای همین دولت ها با نگرش های متفاوت سیاسی، اقتصادی و فرهنگی می آیند و می روند. شعارهای متنوع در زمینه های مختلف از جمله حوزه زنان می دهند، از دادن وعده های رنگارنگ دریغ نمی کنند و برنامه های مدرن و بعضا پیشرفته هم دارند، ولی نوبت به عمل در حوزه زنان که می رسد اختلاف چندانی در عملکردها دیده نمی شود و در بسیاری از رفتارها بشدت محافظه کارانه و یکسان عمل می کنند یا اگر تفاوتی هم باشد، بسیار اندک است و بعضا در بر همان پاشنه همیشگی می چرخد.


در چنین فضایی، زنان هر سال که می گذرد، به ناگزیر خواست ها و مطالبات همیشگی خود را برای رفع تبعیض و تحقق حقوق خود تکرار می کنند و شکاف خود را با مردان جامعه خویش و با زنان کشورهای دیگر مشهودتر می بینند. گویی عقربه های ساعت در رابطه با این موضوع همیشه بر سر یک زمان خاص متوقف مانده است. زمانی که از آن پیش تر نمی شود رفت. خطوط قرمزی که هیچ گاه تمامی ندارند.


موضوع زن به رغم محوریت و اهمیت خاص خود، طی این سالها همیشه در حاشیه مسایل مهم سیاسی جامعه به زعم دولتمردان بوده است. هر زمان مطالبه ای از سوی زنان مطرح می شود، مسایل کلان و مهمتری از سوی سیاستمداران اعلام می گردد و موضوع زن باز به همان حاشیه همیشگی خود برگشت می کند. طرفه آنکه همیشه هم موضوعی مهمتر وجود داشته و دارد.


روزها نشانه اند. این که سازمان ها و نهادهای بین المللی یا دولت ها روزی را به نامی می خوانند، از باب این است که آن موضوع از جهات مختلف شایسته توجه است. یعنی موضوعی بوده که به دلایل مختلف در طول سالیان سال مورد بی قدری قرار گرفته است. موضوعی که باید شناخت و شناساند و ابعاد آنرا ترسیم کرد و هرکس متناسب با بضاعت خود برای شناخت و آگاهی بخشی تلاش کند. و سوال کند که برای حل آن چه ها شده یا نشده؟ از چرایی ها سوال کرد؟ و از اینکه چرا تغییر در مسایل زنان و تحقق حقوق شان در ایران در قیاس با دیگر نقاط جهان تا این میزان دشوار و غیرممکن است؟ اینکه چرا در حوزه شکاف جنسیتی ایران در سال ۲۰۱۵ از بین ۱۴۲ کشور رتبه۱۳۷ را داراست؟ و صدها چرای دیگر


واقعیت آنست که جامعه امروز ایران مثل تمامی جوامع دیگر، متاثر از فرایند جهانی شدن درحال تغییر است. و اگر دولتمردان متوجه تغییرات جامعه،‌ بخصوص تحولات نسل جوان و علی الخصوص نیازها و خواسته های دختران نوجوان وجوان نشوند، همه متضرر خواهد شد. اگر نیازها شناسایی نشوند و از زبان دست اندرکاران جامعه بیان نشوند و تحقق نیابند، نسل دختران جوان معطل مسوولین رسمی کشور نخواهند ماند.  

 

نظرات وارده در یادداشت ها لزوما دیدگاه جرس نیست.


ارسال به :


نظرات
ارسال نظر
مشخصات فردی من را به خاطر داشته باش

*نظرات حاوی کلمات و عبارات رکیک و غیر اخلاقی و همچنین توهین و افترا منتشر نخواهد شد .
**از نوشتن نظر خود به صورت فینگلیش خودداری نمایید.
***از اینجا فینگلیش را به فارسی تبدیل کنید.