سه‌شنبه ۳۰ آبان ۱۳۹۶ -
- 21 Nov 2017
02 ربيع الأول 1439 آخرین به روز رسانی : ساعت ۱۸:۱۷ به وقت ایران
جنبش راه سبز - جرس
بهارا بازگرد و وارسان آب
در نخستین دقایق این فصل سبز سال، آرزو کنیم که ایران ما در سال ۱۳۹۴ خورشیدی ، بهاری پرآب داشته باشد.  


بریده شد از این جوی جهان آب

بهارا! بازگرد و وارسان آب (مولوی)

 
در وصف زیبایی ها و تازگی‌های فصل بهار سخن بسیار گفته اند. کمتر پندی هم مانده است که که شعرا و ادبا و صاحب نظران، ناظر به نو شدن طبیعت و حس و حال بهاری به میان نیاورده باشند.  از ضرورت نو شدن در بهار  و عبرت آموزی از طبیعت و جامه دریدن‌های گل و نغمه‌های عاشقانه ی بلبل تا بی‌وفایی هوای بهاری و ترس از آمدن خزان دوباره  و پرهیز از خویشتن آرایی چون بهار! حتی  دامنه ی حکمت و فلسفه های بهاری تا  «بهار مطلق» و «خزان حادث» هم پیش رفته است و... و طرفه آنکه میان اینهمه نصیحت و پند و نکته بینی و نغز خوانی و فلسفه بافی ، اصلِ بهار ، به مثابه ی یک فصل فراموش شده است. بهاري كه فارغ از فانتزی‌ها و ایدئولوژی‌ها و نوستالژی ها، به مثابه ی یک «فصل طبیعی» بايد ان را ديد. فصلی که «طبیعت» نیازمند آن است و منبعِ سرچشمه ی زندگی است. فصل باران و آب.


بی بهاری ایران، سالهاست فراموش شده است. باور اگر ندارید از کشاورزان و زارعان بپرسید که چگونه هرسال بیش از پیش، از نزول برکات آسمانی در این فصل ناامیدتر می شوند .


و همین است که سال‌ها و بلکه دهه هاست که بی‌آبی ایران نادیده گرفته می شود و می رود که آبروی حاکمان و حکما را بر باد دهد.


بنا نیست سهم کسی را فراموش کنیم، اما در مملکتی که بودجه اصلی آن دست دولت است و بیت المالش تمام و کمال در اختیار حاکمان، واضح است که مسئولیت تمام مشکلاتی که برای کشور بوجود می آید در درجه ی اول متوجه آن هاست. حتی مسئولیت ادب آموزی و فرهنگ مصرف آب توسط شهروندان هم، متوجه ی حاکمان است. بماند که مسئولیت مستقیم تمام تغییر کاربری ها، برداشت های سطحی و غیر سطحی از منابع آبی، مصرف انتی بیوتیک ها، سدهای غیرکارشناسی  و دهها «پدیده » ی دیگر مستقیما به عهده ی آن هاست. هر که بامش بیش بی اّبی اش هم بیشتر!


شاید هم بهتر است به به زبان خودشان بگوییم! بهار اگر بازنگردد، بی‌آبی، بزودی پایگاه دشمن می شود. بی‌آبی را نمی شود حصر کرد. ترور شدنی نیست. متاسفانه با گروههای فشار، نمی توان فشار آب لوله‌های مردم را زیاد کرد. با هزار سند و مدرک کیهانی هم به‌ام آی سیکس و بنیاد جورج سوروس نمی چسبد. ولایت پذیر نیست و دین ایدئولوژیک هم سرش نمی شود. کاری از نقدی و طائب و اوین و صلواتی و لاریجانی بر نمی آید. امنیتی نمی شود و نمی ترسد!


بهار اگر نیاید، بی‌آبی اصلِ اصل فتنه است!

 

بگذریم. غرض یادآوری وظیفه ای بود در قبال طبیعت، مادامی که ما وظیفه خور طبیعتیم و حاکمان وظیفه خور ملت!


در نخستین دقایق این فصل سبز سال، آرزو کنیم که ایران ما در سال ۱۳۹۴ خورشیدی ، بهاری پرآب داشته باشد.

 
بهارتان بارانی باد!
 
نظرات وارده در یادداشت ها لزوما دیدگاه جرس نیست.

ارسال به :


نظرات
ارسال نظر
مشخصات فردی من را به خاطر داشته باش

*نظرات حاوی کلمات و عبارات رکیک و غیر اخلاقی و همچنین توهین و افترا منتشر نخواهد شد .
**از نوشتن نظر خود به صورت فینگلیش خودداری نمایید.
***از اینجا فینگلیش را به فارسی تبدیل کنید.